سخن رئیس‌جمهور
همه در تاریخ دنیا شهادت دادند و تمامی افسران باتجربه دنیا قبول کردند که در دو قرن اخیر سرباز افغان بینظیر است. از این جهت توجه به قربانی‌های آنان موجب افتخار است. نظام ما باید اصلاح شود و قوه امنیتی داخلی و دفاعی افغانستان از مداخله سیاسی برآید. جنرالی به جنرالان، وکالت به وکلا و سیاست به سیاستمداران و دفاع وطن از همه.

سخنان

بعضی مردم منطقه، صادرات‌شان تروریزم است؛ اما صادرات ما سه مملکت (افغانستان، ایران و هندوستان) امید، باورمندی و همکاری است. پیام ما این است که تمام منطقه در همکاری مشترک و در وصل بودن، می‌توانند سهیم باشد. آسیای مرکزی، اروپا و چین، همه شامل این دیدگاه و این اراده مشترک هستند.

کلید موفقیت ما عمدتاً وابسته به توانایی ما در مبدل ساختن فرهنگ حکومت از فساد ریشه‌دار، به سیستم حکومتداری شهروندمحور می‌باشد.

مشکل بنیادی ما چیست که مردم، سکتور خصوصی و دولت نمی‌توانند با هم جمع شوند؟ مشکل ما فساد، عدم تعهد، جدی نگرفتن وقت و فرهنگ باداری است. دولت تنها و تنها وسیله خدمت به ملت است. ثبات، با تفنگ نه، بلکه از اعتماد مردم بر دولت پدید می‌آید. وعده من این است که با فساد به صورت اساسی مبارزه می‌کنم تا کسانی که برای ملت کار می‌کنند، تقدیر و تحسین شوند و با مردم و سکتور خصوصی کار کنند.

تمرکز و اراده سیاسی در منطقه به خاطر تعریف «فقر» و «تروریزم» به مثابه دو چالش عمده ما، ایجاد گردیده است. تروریزم یک پدیده کوتاه‌مدت نیست، اگر چهار موج قبلی تروریزم تنها در حد یک نشانه بودند، متأسفانه موج پنجم، یک پدیده در پیمانه میان‌مدت است. ما باید قوای‌مان را یکجا ساخته، تمرکزمان را حفظ نموده و رو به جلو حرکت کنیم. افغان‌ها با توانایی برخاسته از فرهنگ انعطاف‌پذیری‌شان، بر این چالش‌ها غالب می‌شوند.

نیروهای امنیتی را که به خاطر دفاع از وطن جان‌های‌شان را از دست می‌دهند، باید شهید خطاب کرده به خانواده‌های شهدا و مجروحین رسیدگی و توجه بیشتری داشته باشیم.

در کشوری که جنگ هر روز عزیزترین کسان ما را می‌گیرد، تأمین صلح قیمت بزرگی از ما می‌خواهد. پیامی که از خون شهیدان به ما می‌رسد این است که برای آبادی و آرامی این وطن باید به فریب‌خوردگان بیگانه تذکر بدهیم که هر مرگی شهادت نیست. مرگی که با آن بیگناهان به خاک و خون کشیده شوند و کودکان و زنان قربانی شوند، همانگونه که دین مقدس اسلام بیان کرده است، شهادت نیست؛ بلکه انتحار است، که هم سبب آسیب رساندن به زندگی دیگران و هم تباهی آخرت خود آنان است.

همه در تاریخ دنیا شهادت دادند و تمامی افسران باتجربه دنیا قبول کردند که در دو قرن اخیر سرباز افغان بینظیر است. از این جهت توجه به قربانی‌های آنان موجب افتخار است. نظام ما باید اصلاح شود و قوه امنیتی داخلی و دفاعی افغانستان از مداخله سیاسی برآید. جنرالی به جنرالان، وکالت به وکلا و سیاست به سیاستمداران و دفاع وطن از همه.