سخنان

در کشوری که جنگ هر روز عزیزترین کسان ما را می‌گیرد، تأمین صلح قیمت بزرگی از ما می‌خواهد. پیامی که از خون شهیدان به ما می‌رسد این است که برای آبادی و آرامی این وطن باید به فریب‌خوردگان بیگانه تذکر بدهیم که هر مرگی شهادت نیست. مرگی که با آن بیگناهان به خاک و خون کشیده شوند و کودکان و زنان قربانی شوند، همانگونه که دین مقدس اسلام بیان کرده است، شهادت نیست؛ بلکه انتحار است، که هم سبب آسیب رساندن به زندگی دیگران و هم تباهی آخرت خود آنان است.

همه در تاریخ دنیا شهادت دادند و تمامی افسران باتجربه دنیا قبول کردند که در دو قرن اخیر سرباز افغان بینظیر است. از این جهت توجه به قربانی‌های آنان موجب افتخار است. نظام ما باید اصلاح شود و قوه امنیتی داخلی و دفاعی افغانستان از مداخله سیاسی برآید. جنرالی به جنرالان، وکالت به وکلا و سیاست به سیاستمداران و دفاع وطن از همه.

آب دریاهای ما به سوی دیگران سرازیر می‌شود، آب‌های ما توسط سیلاب وسیله تخریب ما نیز می‌گردد. در ده سال آینده هر قطره آب ما، برابر با یک قطره تیل همسایه ما یا زیادتر از آن ارزش خواهد یافت. بنابراین ضرورت است که منابع آبی خود را درست مدیریت کرده و از آن بهره ببریم.

پیغامی جامع‌تر از این نداریم، باید از زبان معصوم کودکان بشنویم که ما نسل‌های گذران برای اینها چی می‌کنیم و چطور به یک پل مبدل می‌شویم. پیام کودکان افغانستان پارچه ناکامی گذشته ماست.

سخن این نیست که برایم چه به میراث مانده، تاریخ این را قضاوت خواهد کرد که ما این میراث را چه تغییری خواهیم داد؛ به هر قیمتی که شود این میراث را به یک میراث نیک [برای آینده] مبدل می‌کنیم.

هیچ فرد سیاسی بعد از این اجازه نخواهد داشت که پولیس محلی داشته باشد، تمام کادرهای پولیس محلی زیر قومانده قوماندانی‌های امنیه می‌آید و تنها و تنها در چارچوب دولت پاسخگو هستند. هدف ما این است که دولت به دولتی خدمتگار تبدیل شود نه دولت زورگو و بی‌پاسخ.

من آن روز را جشن می‌گیرم که ستره محکمه افغانستان یکی از فرمان‌هایم را بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان رد کند.