متن سخنرانی رئیس‌جمهور محمد اشرف غنی در کنفرانس بین‌المللی «آسیای میانه و آسیای جنوبی: اتصال منطقه‌یی؛ چالش‌ها و فرصت‌ها»

۲۶ سرطان ۱۴۰۰

بنام خداوند بخشاینده و مهربان

رئیس‌جمهور شوکت میرضیایف، نخست وزیر عمران خان، آقای بورل [مسؤول سیاست خارجی اتحادیه اروپا] وزرای محترم، حاضرین، رؤسای سازمان‌های منطقه‌یی و بین‌المللی، خانم‌ها و آقایان، دوستان!

غالباً واژۀ «اتصال» در قاموس‌ها این گونه تعریف می‌شود: اتصال عبارت از وسیله‌ی که به واسطۀ آن، مدارهای الکترونیکی، کمپیوترها، سیت‌های موبایل و  شبکه‌های داخلی/محلی با شبکه جهانی وصل می‌شود. دیجیتال‌سازی، هوش مصنوعی، انترنت اشیاء (IoT) و تکنالوژی‌های همگرایِ انقلاب صنعتی چهارم، عوامل تسریع‌کننده‌ی هستند، احتمال می‌رود که سال۲۰۳۰ با سال ۲۰۲۱ تفاوت‌های اساسی داشته باشد و جهان در این راستا، به سرعت در حرکت است.

انقلاب‌های صنعتی اول، دوم و سوم مخصوصاْ فضا، زمان و مناسبات، قدرت را بین مناطق مختلف جهان و دولت‌ها متحول ساختند. تفاوت عمده این است که قارۀ اوراسیا یک قطب محوری این عوامل تسریع‌کننده می‌باشد که تحول اوراسیا را از یک مفکورۀ جغرافیایی به یک براعظم اقتصادی به یکی از برجسته‌ترین تحولات قرن بیست و یکم مبدل می‌سازد. با تحولات برخاسته از شیوع ویروس کرونا، واضح است که تأثیرات آن در مناطق و کشورها و زندگی‌های ما رونما خواهد شد.

در هزاران سال، اتصال به روابط بین انسان‌ها و شبکه‌ها اطلاق می‌شد که بواسطۀ فرهنگ و تمدن ایجاد شده بودند. این اتصال به مردم امکان می‌داد تا نقاطی را به عنوان مبنا و اساس بخاطر همکاری و مقابله با دیگران ایجاد کنند. از آنجایی که انقلاب‌های صنعتی اول و دوم، ابزار لازم را به منظور مطیع ساختن بخش‌های وسیعی از جهان ایجاد کرد، فرهنگ‌ها به عرصه‌های تقابل مبدل شدند. احتمال انکشاف مرکب که بواسطۀ انقلاب صنعتی چهارم گشایش یافت، می‌تواند سرعت لازم را ایجاد کند، اما اگر منطقۀ ما فرصتی که در دهۀ آینده وجود دارد را از دست بدهد، این خالیگاه و فاصله، گسترده‌تر خواهد شد.

بنابراین، این برهۀ‌ زمانی باز، مانند تمامی برهه‌ها، مجموعه‌ی از فرصت‌ها، خطرات، آشفتگی‌ها و تهدیدات است. چگونگی و نحوۀ برخورد منطقه با فرصت‌ها و چالش‌هایی که ماحول کنونی افغانستان را بعد از خروج نیروهای ایالات متحده و ناتو تعریف می‌کند، می‌تواند بر دورنمای همکاری منطقه‌یی یا تقابل منطقه‌یی تأثیر قابل‌ملاحظه‌ بگذارد.

از هشتم الی پانزدهم جولای سال ۲۰۲۱ دریچه‌ی از فرصت‌ها و چالش‌ها را به روی ما می‌گشاید. در جریان یک هفته، این دریچه از طریق صحبت‌ها و بحث‌های من در کابل و ولایاتی که با هموطنان افغانم دیدار داشتم، بدست آمده است.

فرصت‌ها را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:

نخست، ایالات متحده و کشورهای همکار ما در چارچوب ناتو(پس از خروج از افغانستان) سرمایه‌های قابل‌ملاحظه از خود بجا گذاشتند و تعهد قاطع خود را در راستای کمک و حمایت از افغانستان ابراز کردند و آینده را به عنوان یک فصل جدید همکاری ترسیم می‌کنند. آقای بورل در این زمنیه از شما سپاسگزارم. تنها ارزش میدان هوایی بگرام که در تاریخ نهم جولای از آن دیدار کردم، سه میلیارد دالر تخمین می‌شود. این میدان برای مدت ده سال، مزدحم‌ترین میدان (نظامی) جهان بود. ما پلان داریم که بگرام و دیگر میدان‌های نظامی خود را به محورهای تجارت و اتصال مبدل سازیم. سرمایه‌گذاری‌های مردم ما همان طور که طی دیدارم از شهرهای در حال رونق خوست و مزار شریف واضح شد، زمینه را برای زندگی باعزت مساعد می‌کند. مردم ما تمام منابع دست‌داشته خود را برای ایجاد زمینه‌های تامین زندگی خود و به منظور محو فقر و ادامه یک زندگی باعزت، به کار انداخته‌اند.

دوم، به عنوان دولت، ما جهت دستیابی به صلح، ثبات و رفاه از طریق اصلاحات داخلی و همکاری، متعهد به یک دیدگاه واضح منطقه‌یی هستیم. اصلاحات ما دربرگیرندۀ موارد متعدد از جمله دیجیتال‌سازی حکومت، بازبینی بودجه و عواید و تطبیق پروژه‌های انکشافی و آبیاری می‌باشد. برایم جای نهایت خرسندی بود که ۱۶۱ تن از هموطنانم را با اولین پرواز مستقیم از امارات متحدۀعربی به میدان هوایی تازه اعمارشدۀ خوست که در دهم جولای نشست کردند، خوش‌آمدید بگویم؛ رویایی که به حقیقت مبدل شد.

سوم، به عنوان مردم و دولت، بجای جنگ با طالبان، رسیدن به یک توافق سیاسی اولویت ملی ما بوده است. هدف مطلوب یک افغانستان مستقل، متحد، مردم‌سالار، صلح‌آمیز و متصل در سطح بین‌المللی و منطقه‌یی مورد تأیید و تصدیق قرار گرفته است. ما یک نقشۀ راه واضح که در مقاله‌ام در مجلۀ فارن افیرز بدان اشاره کردم، بخاطر رسیدن به صلح، ایجاد حکومت صلح و تداوم صلح از طریق اراده مردم را ارائه کرده‌ام؛ یعنی برای انتخاب جانشین من جهت رهبری بالاترین سطح دولت، انتخابات باید برگزار شود. ما همچنان در حال ایجاد اجماع به خاطر تحقق بی‌طرفی دائمی افغانستان هستیم و به خاطر تحقق این هدف به حمایت شما نیاز داریم.

چهارم، فضای حقوقی مساعد به منظور استفاده از سرمای های طبیعی کشور از معادن، نفت و گاز تا انرژی قابل‌تجدید، گرمایشی/جیوترمال، آبی، آفتابی و بادی ایجاد شده است. ما از میگاوات نه، بلکه از گیگاوات صحبت می‌کنیم. ما روند اعطای مجموعه‌ی از قراردادهای معدن‌کاری را در هشتم جولای ۲۰۲۱ اعلام کردیم و روند تدارکاتی بیش از یک‌صد قرار دارد ساختمانی را نیز در دهم جولای، نهایی ساختیم.

پنجم، جمهوری اسلامی افغانستان به عنوان یک نظام حکومتی مشروع و مبتنی بر قانون اساسی و قوای امنیتی و دفاعی، از حمایت قوی مردم برخوردار است. از برکت تکنالوژی، من هرساعت با والیان و مقامات امنیتی و دفاعی در سراسر کشور بحث و گفتگو داشته‌ام تا روی نیروهای خود تمرکز کنیم و با تأکید بر مؤثریت و کاهش مصارف، اقدام نماییم. خوشحالم که میزان جلب و جذب در صفوف نیروهای داوطلب ما به صورت چشمگیری بالاست.

تهدیدات چگونه ظهور می‌کنند؟

اول، در حالی که موج سوم کرونا، زندگی ما و خشکسالی شدید معیشت ما را تهدید می کند؛ طالبان موج مخربی از حملات خود را در سراسر کشور براه انداخته اند. برخلاف تعهدشان با آمریكا جهت پیگیری راه حل سیاسی، آنها بیش از۵۰۰۰ زندانی را که به درخواست جامعۀ جهانی توسط لویه جرگه آزاد شده بودند، به عنوان پیش‌لشکر چنین حملات استفاده کردند. بیش از ۵۰ تن از بزرگترین فروشندگان مواد مخدر را که به تقاضای جامعۀ جهانی آزاد شده بودند، حمایت مالی را بخاطر ‌چنین حملات فراهم می‌کنند.

دوم، تخریب دارایی های عامه؛ تخریب بیش از۲۶۰ ساختمان و به غارت‌بردن سیستماتیک آن، نشانه آشکار تخریب آنها است. موترهای بمب‌گذاری شده، ماین‌های کنار جاده،  ترورهای گسترده ، قتل های هدفمند زنان در سطوح رهبری جامعه مدنی و اعدام خودسرانۀ اسیران جنگی، اهداف آنها را تشکیل می دهد. اقدامات این چنینی آنان، صدها هزار نفر را مجبور به فرار به شهرها و ولایات امن می کند. یگانه گزینۀ‌‌‌‌ که توسط طالبان ارایه می شود، تمکین و تسلیم‌شدن به آنان است.

سوم، تخمین‌های استخباراتی از رسیدن بیش از ده هزار جنگجوی جهادی از پاکستان در یک ماه گذشته خبر می دهد و همچنین حاکی از حمایت آنان توسط سازمان های تروریستی فرامرزی می باشد. ناظرین سازمان های معتبر بین المللی توافق نظر دارند که طالبان هیچ اقدامی مبنی بر قطع روابط خود با سازمان های تروریستی، انجام نداده اند.

چهارم، برخلاف اعلامیۀ دفتر سیاسی آنها مبنی بر حمله نکردن به شهرها و مراکز ولایات، آنها حملات خود را سرعت بخشیده و تلاش دارند تا شهرها را در قحطی فرو ببرند.

 پنجم، برخلاف اطمینان بخشیدن مکرر نخست وزیر عمران خان و جنرال های وی مبنی بر اینکه اشغال افغانستان توسط طالبان به نفع پاکستان نیست و از قدرت و نفوذ خود برای کشاندن طالبان به مذاکره جدی استفاده می کنند؛ شبکه ها و سازمان های که از طالبان حمایت می کنند به شکل آشکارا از تخریب دارایی ها و توانایی‌های افغان ها، استقبال و تجلیل می کنند.

این وضیعت برای مردم، دولت افغانستان و شرکای منطقه ای ما چه معنا دارد؟

ما، مردم و دولت افغانستان کاملاً متمرکز به لحظۀ حاضر می باشیم و بر موجودیت خود به عنوان یک ملت و یک کشور مصمم هستیم. با توکل به خداوند و با اتکاء بر حس عمیق وطندوستی، اطمینان داریم که می توانیم چالش را به فرصت ها مبدل سازیم. به اساس اصول تمرکز نیروها و اقتصاد مبتنی بر مؤثریت و کاهش مصارف، ما آماده‌ی رویارویی با طالبان و حامیان آنها تا زمانی هستیم که آنها به این درک برسند که راه حل سیاسی یگانه راه پیش رو می باشد.

با توجه به درس‌هایی که از الجزایر، عراق، لبنان، سوریه، یمن و دیگر کشورها گرفتیم، ما آرزو داریم که از فرورفتن به دوزخ یک جنگ تمام عیار جلوگیری کنیم. بنابراین، از طالبان می خواهیم که با دولت افغانستان یکجا شده و به جنگ و حملات مخرب کنونی خاتمه دهند. همچنان از پاکستان می خواهیم که از نفوذ و فشار خود بخاطر صلح و ختم دشمنی استفاده کند.

به هدف نشان‌دادن تفاوت خود با طالبان، ما اصلاحات خود را در زمینه‌ی دولت‌سازی، مارکیت‌سازی و صلح‌سازی سرعت خواهیم بخشید. ما متعهد به حقوق بین المللی بشردوستانه هستیم و پاسخ ملی خود را تحت رهبری نیروهای امنیتی و دفاعی بسیج خواهیم کرد. ما تلاش‌های خود را مطابق به موضوع کنفرانس امروز در راستای تقویت اجماع روی اتصال منطقه‌یی و همچنان حاکمیت قانون که بخاطر دیزاین و تطبیق سریع‌تر پروگرام‌ها و پروژه‌‌های اتصال منطقه‌یی نیاز است، تسریع خواهیم بخشید.

در نخست، ما از منطقه می‌خواهیم که استعجلایت موضوع را درنظر بگیرد. درس های آموخته شده روشن است، بدون حمایت و اجماع منطقه‌یی، صلح بدست نمی‌آید. لطفا به افغانستان از دید یک ظرفیت بالقوه و چهارراه آسیا ببینید؛ طوری که ما طی هزاران سال، به حیث مرکز جریان تمدن ها، فرهنگ ها، کالاها و مردم فعالیت داشته‌ایم.

ما تقاضای همدردی نداریم، بلکه به دنبال تعریف واضح منافع شما در ثبات و رفاه کشور و مردم شما و یافتن میکانیزم ها برای همگرایی با منافع ما هستیم. پذیرش اتصال منطقه ی و حمایت سیاسی از راه حل سیاسی بخاطر برگشت طالبان و حامیان آنها از ورطۀ سقوط به دوزخ، یک رویکرد بُرد- بُرد است.

فروبردن افغانستان در جنگ تمام عیار، فروبردن منطقه در ابهام شدید است. بنابراین از دید منافع منطقه‌یی، پاکستان باید به شکل منسجم و فوری همکاری کند.

مردم افغانستان این افتخار را به من داده اند که خادم ملت باشم. آنها انتظار دارند که من از آنها با وقار و منطق نمایندگی کنم؛ مردم با افتخار که همیشه پیش‌بینی مقامات استعماری، جنرال ها و صاحب نظران مبنی بر نابودی و فاجعه قریب الوقوع را به چالش کشیده اند.

اجازه دهید یک چیز را واضح بیان کنم: در حالی که مردم ما و دولت به رهبری من، کاملا متعهد به صلح می باشند، نیروهای ملی امنیتی و دفاعی ما همچنان وظیفه وطندوستانۀ خود را به منظور حراست از مردم و خاک ما، ادامه خواهند داد.

در اخیر، درخت آزادی اغلب با خون میهن‌پرستان استوار باقی می‌ماند.

تشکر

 


اشتراک گذاری