سخن رئیس‌جمهور
ما، اکثریت مردم افغانستان، به صورت مشتاقانه دیدگاهی را دنبال می‌کنیم تا بتوانیم نهادهای نظام جمهوری اسلامی‌ خود را بسازیم؛ از صلح، وحدت و همبستگی ملی در داخل کشور برخوردار شویم و به عنوان محور اتصال منطقه‌یی، مرکز آموزش‌های اسلامی، چهارراه آسیا و بستری برای همکاری‌های منطقه‌یی و جهانی عمل کنیم

سخنان

تعهد ما این است که صلح را تامین می‌کنیم و جلو هر نوع فاجعه احتمالی و همپاشی را می‌گیریم اما ارزش‌هایی وجود دارد که غیر قابل بحث است، مثلا وحدت ملی، حاکمیت ملی، تمامیت ارضی، دولت مرکزی قوی و کارا و حقوق اساسی اتباع کشور.

ما اراده قاطع داریم که با تأمین صلح، این فصل سیاه جنگ چهل ساله را به فصل نو آشتی، آبادی، ترقی و افغانستان خودکفا مبدل می‌کنیم.

هدف مردم، دولت، و قشر اقتصادی افغانستان، وصل است؛ ما مردم وصل هستیم نه مردم فصل. ما جدایی نمی‌خواهیم، ما انزوا نمی‌خواهیم، ما ارتباط و همکاری می‌خواهیم. راه لاجورد که باز شده به معنی‌ بسته شدن راه‌های افغانستان در مقابل آسیای جنوبی نیست. راه لاجورد در قدم دوم آسیای جنوبی را به آسیای مرکزی، قفقاز و اروپا وصل می‌کند.

اساس ایجاد نظام اسلامی را «عدالت» تشکیل می‌دهد. حکومت به خاطر تامین عدالت، اراده قاطع دارد و تلاش می‌کند که به محرومیت‌های تاریخی در سراسر کشور نقطه پایان بگذارد.

صنعتکاران، دولت و جامعه را مثلث نجیبه‌ی ثبات و رفاه افغانستان می‌دانیم. رکن عمده این مثلث، صنعتکاران افغانستان است؛ چون مملکتی که تولیدکننده نباشد، مملکت نیست. صنعتکار ما، یک رکن اصلی پایگاه تمام دیدگاه‌های اقتصادی و پالیسی‌های اقتصادی ماست.

هر اقدام برای صلح باید به‌روشنی انجام شود. صلح در تاریکی و دزدانه نمی‌آید؛ صلح در روز روشن به همت افغان‌ها و با اتحاد و اتفاق ما می‌آید.

افغانستان از لحاظ جغرافیایی با قرار گرفتن در قلب آسیا و از لحاظ تاریخی به عنوان دروازه شبه‌قاره هند آماده است که به عنوان چهارراه آسیا عمل ‎کند. این یک مساعدت نه، بلکه دسترسی به مارکیت، سرمایه‌گذاری ترانزیتی و همکاری منطقه‌یی می‌باشد که ما از طریق آن در جست‌وجوی به دست آوردن جایگاه برحق خود در قطار دولت‌ها و کشورهای پیشرفته و به حیث عامل ثبات بین‌المللی و منطقه‎یی می‌باشیم.